Wyewoluowała ona ze strategicznej gry wojennej Chainmail, bazującej na planszach podzielonych na sześciokątne pola (powszechnie nazywane hexami). Trzecia edycja opiera się na mechanice d20 i pozwala na grę w różnorodnych światach fantasy. Gra była pierwotnie wydawana poprzez Tactical Studies Rules (TSR, w przyszłości TSR Hobbies), wydawnictwo specjalizujące się w grach wojennych. W latach 90. firma straciła płynność finansową i została wykupiona poprzez spółkę Wizards of the Coast (WotC), która tym samym nabyła prawa do marki Dungeons and Dragons. WotC najpierw wydało ponowione wersje podręczników priorytetowych drugiej edycji Advanced Dungeons and Dragons, wiele prywatnych dodatków, żeby na przełomie wieków wydać już własną trzecią przemianę gry (przy czym warto zauważyć, że nazwa brzmi Dungeons and Dragons 3rd Edition, w trakcie gdy ewolucja szła w następującym toku: Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons → Advanced Dungeons and Dragons 2nd Edition; nie ma tu więc logicznej kontynuacji, bowiem nigdy nie było drugiej edycji Dungeons and Dragons jako takiego. 6 czerwca 2008 nastąpiła premiera najnowszej wersji gry Dungeons and Dragons 4th Edition. Najnowsza wersja gry wydana w Polsce to Edycja 3.pięć, zrobione przez Wydawnictwo ISA. Podstawowa wersja gry pozwala na wcielenie się w fikcyjną postać - może to być człowiek, lub przedstawiciel jednej z fantastycznych ras: (elf, półelf, krasnolud, niziołek, gnom, półork). Postać ma możliwość rozwijać jedną z dostępnych klas postaci (profesji). Dostępne klasy to: wojownik, barbarzyńca, paladyn, mnich, czarodziej, zaklinacz, kapłan, druid, bard, łotrzyk czy tropiciel. Kolejne dodatki wprowadzają dodatkowe możliwości wyboru. Najpopularniejsze światy (lub z angielskiego settingi) w których ma możliwość toczyć się rozgrywka to Zapomniane Krainy (Forgotten Realms), Greyhawk (podstawowy świat Edycji 3.0 i 3.pięć), Planescape, Smocza Lanca (Dragonlance), Dark Sun, Spelljammer, czy najnowszy, pochodzący od WotC Eberron. Trzecia edycja i mechanika d20 przyniosły równie kilka światów, w wielu przypadkach konwertowanych z innych gier - tak fabularnych jak Gasnące Słońca, Rokugan (świat gry Legenda 5 Kręgów) czy Deadlands jak i komputerowych np. Diablo II, Warcraft i Everquest. Wydanie trzeciej edycji D&D miało również dość duży wpływ na cały świat gier fabularnych, bowiem mechanikę d20 o którą gra jest oparta, udostępnionej na Licencji Otwartej Gry (Open Gaming License), dzięki której inni wydawcy mogą wydawać spersonalizowane dodatki zgodne z systemem bez konieczności występowania każdorazowo o licencję. Chcąc korzystać z dużej popularności trzeciej edycji D&D, wydawcy innych gier fabularnych skonwertowali prywatne gry na mechanikę d20, żeby wytworzyć równoległą do opartych na indywidualnej mechanice swoich gier linię d20. Wizards of the Coast wyłożyło również pewną sumę pieniędzy, żeby licencjonować jedne z bardziej kasowych tytułów (Gwiezdne Wojny , a oprócz tego Zew Cthulhu), a następnie wydać pod sztandarem d20. Czwarta edycja korzysta z ograniczonej zezwoleń GSL nie umożliwiającej na wydawanie nowych systemów.

http://www.gratisy.kupnajtaniej.pl/darmowy-15072.html

data: 21-01-2010 | szczegóły

Nieodłącznym nieomalże elementem systemów RPG są opisy mechaniki rozgrywki. Stanowią je w większości określone zestawy wzorów matematycznych albo słownych określeń, pozwalających określić wpływ poszczególnych czynników na efekt danej akcji. Na przykład, na powodzenie próby otwarcia poprzez postać zamka wytrychem wpłynąć mogą: zręczność palców, typ wytrycha czy stopień skomplikowania mechanizmu, a nierzadko wręcz tak abstrakcyjne współczynniki jak szczęście postaci, czy znaczenie otwarcia tegoż zamku dla tworzonej historii. Do opisu poszczególnych czynników stosowane są zawarte zestawy parametrów - mierzalnych, jak np. masa czy rozmiar przedmiotów, albo przybliżanych, takich jak odcinek niewygody pancerza albo gęstość mgły. Współczynniki przybliżane w wielu wypadkach określa się wartością punktową (przykładowo. w skali od 0 do 10), procentową, słownie (według umownej skali, na przykład. od "fatalnie" poprzez "średnio" do "perfekcyjnie") lub opisowo. Przykładem zestawu umownie określonych parametrów jest stosowany w wielu wypadkach mechanizm kwantyzacji cech bohaterów, regulujący zasady ich opisu, co służy rozstrzyganiu odgrywanych i opisywanych akcji. W ogromnej liczbie przypadków odpowiednimi współczynnikami opisane są fizyczne i psychiczne cechy danego bohatera (takie jak: siła, inteligencja, zręczność) , a ponadto umiejętności, określające jak bardzo postać się na czymś zna lub jakie posiada na danym polu praktykę (np. targowanie się czy walka mieczem dwuręcznym). W trakcie rozgrywki poszczególne cechy postaci mogą się przekształcać, gdy postać zdobywa nowe zdolności lub ulega obrażeniom. Gracze często spisują dane o spersonalizowanych postaciach na specjalnie przygotowanych tzw. kartach postaci, co pozwala na kontynuowanie jedną postacią rozgrywki poprzez kolejne sesje, odpowiadające kolejnym przygodom, , a dodatkowo na jej rozwój w gronie kolejnymi przygodami rpg.

http://www.rozmowy.sierczynek.pl/article/historia-dnd/

data: 12-01-2010 | szczegóły